Annelerin en çok yakındıkları şeylerin başında, bebekliklerinden itibaren çocukların yemek yememeleri gelir.
Çoğu kez doktora geldiklerinde şikayetlere bununla başlarlar. Yapılan ölçümlerde ise genellikle bebeklerin boy ve kiloları yaşlarına uygun bulunur.
Buna rağmen annelerin endişesi geçmez ve yediği miktarın az olduğunu, bu normalliğin kendi çabası ile olduğunu, o zorla yedirdiği için beslendiğini, yoksa sorun olduğunu söylerler. Oysa çocuğun kendi kendine yemek yemeğe pek de fırsatı olmamıştır. Devamlı oyunla, masalla, TV ile onu yedirmeye uğraşan, yemediği zaman çok üzülen bir bakıcısı vardır. Artık yemek yemek karın doyurmak için bir işlem değil, büyüklerle bir çeşit ilişki biçimi olmuştur. İsteklerini yaptırmanın, üzmenin, sevindirmenin tek yolu vardır: Yemek. Peki yanlış nerede? Bebekler doğduktan sonra doğal olarak acıkırlar. Acıkan bebek huzursuz olur. Karnı doyunca ise rahatlar. Böylece de normal beslenme düzeni oluşur. Anneler bu durumu fark eder, bebeğin davranışlarından ve çıkardığı seslerden acıktığını anlar ve bebeklerinin açlığını giderirler. Bazen anneler telaşlı olurlar. Bebeğin verdiği sinyalleri ayırd edemezler. Her ağladığında acıktığını düşünerek beslemeye çalışırlar. Ya da bebeğin doyduğunu fark etmeyerek, aç kaldığı endişesi ile devamlı yedirmeye uğraşırlar. Bebeğin gereksinim duyduğundan çok, kendisinin yeterli bulduğu miktar önemlidir. Kısacası bebeğin normal beslenme sürecini sürdürebilmesinin temel koşullarının başında, doğru besin seçimi ve annenin davranışları gelir. Yemeğin miktarı kadar çocuğa sunuluş şekli de önemlidir. Yemek yemek bir iştir ve elinizde tabak, kaşık çocuğun peşinde dolaşarak, tepside TV karşısında, masallarla kandırıp açtırdığınız ağıza bir kaşık sokarak olmaz. Belki çocuğunuzu yedirmiş olabilirsiniz ama beslemiş olmazsınız. Çocuğa ilişkin beslenme sorunlarının temelinde bir kaç durum vardır. Bunlardan ilki çocuğa ilişkin tıbbi sorunlardır.
Yemek borusu, sindirim sistemi sorunları olabilir. Bu durumlar tıp tarafından tedavi edilebilen durumlardır. Bir başka sorun ise besin seçiminde yapılan yalnışlıklardır ki, kolayca çözümlenebilir. Ama son sorun olan beslenmeye ilişkin uygun olmayan tutumlar hem daha sık görülen, hem de daha zor değiştirilebilen sorunlardır. Beslenme sorunlarının, yetersiz beslenme, şişmanlık gibi önemli sonuçları olduğu düşünülünce önemi daha iyi anlaşılır.